ادعای جنجالی یک ریاضیدان برجسته دانشگاه نیویورک (NYU) علیه OpenAI، زلزلهای در جامعه علمی و هوش مصنوعی به راه انداخت. تریستان باکمستر (Tristan Buckmaster)، استاد ریاضیات NYU، مدعی شده که OpenAI با بهرهگیری از اطلاعات پژوهش محرمانه او و استفاده از قدرت پردازشی نجومی ۲۲.۵ میلیون دلاری، تلاش کرده اعتبار حل مسئله تاریخی ناویه-استوکس (Navier-Stokes) را به نام خود ثبت کند.
ماجرای سرقت ایده یا رقابت پردازشی؟
مسئله وجود و همواری ناویه-استوکس یکی از هفت «مسئله جایزه هزاره» است که موسسه ریاضیات کلی (Clay) برای حل هر کدام پاداش ۱ میلیون دلاری تعیین کرده است. باکمستر به همراه لونت آلپوگه، پژوهشگر همکار در شرکت آنتروپیک، با استفاده از مدلهای Codex و Claude به دستاوردهای چشمگیری برای اثبات این مسئله دست یافته بودند.
اما درست پیش از انتشار عمومی نتایج، OpenAI پستی منتشر کرد و مدعی شد یک مدل نسل جدید معرفینشده موفق به اثبات کامل این مسئله شده است. به گفته باکمستر، جزئیات پژوهش آنها به OpenAI درز کرده بود و این غول هوش مصنوعی بلافاصله با مصرف بیش از ۳۰۰ میلیارد توکن خروجی (معادل ۲۲.۵ میلیون دلار توان پردازشی)، مسیری که تنها این دو پژوهشگر روی آن کار میکردند را شبیهسازی و کامل کرد.
پاسخ OpenAI و تشدید ابهامات امنیتی دادهها
باکمستر اعلام کرده که استفاده گسترده او از مدل Codex ممکن است زمینهساز انتقال دادهها به مدلهای OpenAI شده باشد. در سوی مقابل، OpenAI دسترسی مستقیم به دادههای این پژوهشگران را رد کرده، اما احتمال بهرهگیری غیرمستقیم مدلها از تعاملات قبلی کاربران را به طور کامل منتفی ندانسته است.
- رقابت نابرابر: استفاده از زیرساخت پردازشی ۲۲.۵ میلیون دلاری در برابر پژوهشهای دانشگاهی مستقل.
- چالش حریم خصوصی: نگرانی از بازتولید ایدههای کاربران ثبتشده در پلتفرمهای کدنویسی هوش مصنوعی مانند Codex.
- تهدید دانشگاهیان: ادعای باکمستر مبنی بر دریافت پیامهای تهدیدآمیز از سوی برخی مدیران OpenAI درباره آینده شغلیاش.
سوالات متداول
مسئله ناویه-استوکس چیست و چرا حل آن اهمیت دارد؟
این مسئله یکی از پیچیدهترین معماهای فیزیک-ریاضی درباره رفتار سیالات است که حل دقیق آن تحولی در پیشبینی آبوهوا، آیرودینامیک و مکانیک سیالات ایجاد میکند.
آیا OpenAI ایده ریاضیدانان دانشگاه نیویورک را سرقت کرده است؟
OpenAI مدعی است مدل آنها به صورت مستقل مسئله را حل کرده، اما پژوهشگران معتقدند رویکرد استفادهشده به قدری نادر بوده که کشف همزمان آن بدون اطلاع از تحقیقات قبلی غیرممکن به نظر میرسد.
